مرحله چهارم فعال کردن پارتیشن های مورد نظر برای سهمیه بندی از طریق فعال کردن فایل های دیتابیس بعد از اضافه کردن تنظیمات بالا می باشد.
پارتیشن ها را بدین طریق برای سهمیه بندی فعال می کنیم :
در لینوکس های بر پایه دبین :

etc/init.d/quota restart/

برای فعال کردن سهمیه بندی بر روی پارتیشن ریشه , حتما باید سیستم را restart کنید.
اولین باری که مراحل بالا را انجام دهید , 2 فایل به نام های aquota.user و aquota.group بر روی پارتیشن های مورد نظر ایجاد می شود.


در لینوکس های بر پایه ردهت :
ابتدا پارتیشن را در صورت mount بودن , از این حالت خارج و دوباره mount می کنیم.

umount /etc/sda1
mount –a

نکته :
برای پارتیشن ریشه از آنجایی که امکان umount وجود ندارد , باید سیستم را restart کرد.

سپس برای ایجاد فایل های سهمیه بدین طریق عمل می کنیم :

/ quotacheck -cugm

بعد از اینکه فایل ها ساخته شد , دستور زیر را جهت ساختن جدول میزان استفاده از دیسک بر اساس سیستم فایل هایی که سهمیه بندی برای آنها فعال شده است , اجرا میکنیم :

quotacheck -avug

گزینه “a” تمام پارتیشن هایی که سهمیه بندی برای آنها فعال شده است را بررسی می کند.
گزینه “u” اطلاعات سهمیه دیسک کاربران را بررسی می کند.
گزینه “g” اطلاعات سهمیه دیسک گروه ها را بررسی می کند.
گزینه “c” هم فایل های سهمیه را ایجاد می کند.

و بلاخره

/ quotaon

در مرحله پنجم نوبت به اختصاص سهمیه کاربران و گروه ها می رسد :
با استفاده از ابزار edquota می توانیم برای کاربران و گروه ها سهمیه تعیین کنیم.

edquota [-ug] name

Uجهت ایجاد سهمیه برای کاربران
G برای ایجاد سهمیه برای گروه ها استفاده می شود.

برای مثال :
این مرحله نشانه موفق آمیز بودن انجام مراحل قبلی می باشد.

با اجرای این دستور ادیتور پیش فرض همراه با اطلاعاتی در مورد سهمیه کاربر رضا باز شده و می توانیم ازطریق آن سهمیه بندی را اعمال کنیم.(شکل زیر)

همانطور که در ابتدا اشاره کردیم و در شکل هم قابل مشاهده است , دو نوع سهمیه بندی قابل انجام است :

1. محدودیت مقدار فضای قابل استفاده که با blocks مشخص می شود.(واحد مورد استفاده block می باشد که برابر با 1024 بایت یا 1 کیلوبایت می باشد.)
2. محدودیت تعداد فایل ها و دایرکتوری ها که با inodes مشخص می شود.

عددهایی که در زیر blocks و inodes درج شده است , مقدار استفاده فعلی را نشان می دهد.

محدودیت های بالا در 2 سطح صورت می پذیرد :

1. Soft
2. Hard

هارد حداکثر مقدار استفاده بصورت قطعی را تعیین می کند.برای مثال اگر برای کابر رضا مقدار 2 مگابایت فضا در نظر گرفته شود , این کاربر نمی تواند از این مقدار تحت هیچ شرایطی تجاوز کند.
سافت حداکثر مقدار استفاده را نشان می دهد که برخلاف هارد بصورت مطلق نیست و کابر می تواند در یک دوره زمانی مشخص (پیش فرض 7 روز می باشد) از این مقدار تجاوز کند.این دوره زمانی را دوره رشد یا grace period می نامند.

مقدار صفر برای Soft&Hard به معنای استفاده بدون محدودیت می باشد.

دوره رشد می تواند بر اساس روز , ساعت , دقیقه و ثانیه تنظیم شود.برای تنظیم آن بدین صورت عمل می کنیم :

edquota –t